نوشته: گزارش صعود به قله کوه سرخ شیراز : جمعه ۶ تیرماه ۴۰۴

جلسه معارفه ی هیئت مدیره ی جدید باشگاه کوه سرخ گلستان شیراز "

 

گزارش صعود به قله کوه سرخ
تاریخ: ۶ تیرماه ۱۴۰۴
زمان برنامه: نیم روزه
طول پیمایش رفت و برگشت: ۱۴ کیلومتر
وضعیت آنتن دهی: خوب

سرپرست: ماهرخ ارجی
سرقدم: محمد متقی
عقبدار: نعمت ا… قشقایی
عکاس: فاطمه قجری
امداد: نرگس جوادی
محیط زیست: ساناز ناظری راد
گزارش و شعر: رسول ناصری پور

سایر همنوردان:
زهرا کریمی، معصومه دست‌خوش، مریم بهمنی، زهرا مصطفوی

توضیحات
در غرب شیراز و در جنوب غربی شهرک گلستان کوهی معروف به کوه سرخ قرار دارد. به این علت به آن کوه سرخ می گویند چون که از جنس شن و ماسه های درشت و کوچک تشکیل شده و قرمز رنگ به نظر می‌رسد. این شن و ماسه ‌ها دائما در حال فرسایش هستند و به همین علت در پایین کوه چندین معدن شن و ماسه وجود دارد. این کوه از جنوب غربی شهرک گلستان شروع می شود و تا قلات امتداد دارد. وقتی از کوه های اطراف مانند کوه دراک و همچنین از روبرو به اين كوه نگاه می کنيم فقط پرتگاه ها و دیواره های بلند آن مشخص می باشد و شايد صعود به آن امری سخت به نظر برسد ولي از طريق دره های زیبا و عمیق که بسیار برای بیننده و افراد کوهنورد جذاب می باشد مي توان به آن صعود كرد. از دیگر ویژگی های این کوه داشتن حدود ۳۰ چشمه فعال در نقاط مختلف آن می باشد. به طور قطع این کوه روزی محل زندگی و پناهگاه افراد در زمان گذشته بوده است. داشتن آب و پوشش گیاهی و درختی مناسب و وجود چند برج دیدبانی از جنس سنگ و ساروج در نقاط حساس کوه و وجود انواع کوزه و ظرف های گلی شکسته همگی دلیل بر اين ادعا می باشد.
پرندگان اين كوه شامل : كبك، سينه سرخ، گنجشك، سار، شاهين ، باز ، كلاغ ، تيهو ، دال و جغد.
پستانداران اين كوه شامل : آهو ،قوچ ،شغال، گرگ و گربه وحشي.
البته به دليل شكار بي رويه تعداد اين جانوران و پرندگان بسيار كاهش يافته است.

گزارش برنامه:
در روز جمعه مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۰۶ تعداد ۱۱ نفر از اعضای باشگاه در ساعت ۵ صبح از کنار مجتمع مسکونی برق جنب خیابان آبشار شهرک گلستان به سمت معدن ماسه روبروی زندان دره کوه سرخ حرکت کرده و ماشین ها را کنار معدن ماسه پارک کرديم. ساعت ۵:۲۰ دقیقه از مسیر سمت راست زندان دره شروع به پیمایش کرديم. جهت‌ رسيدن به‌ قله چند مسیر وجود دارد. يکی مسیر زندان دره که با توجه به وجود پرتگاه در کنار مسیر در بعضی از قسمت ها، کمی خطرناک است. ما از مسیر دره سمت راست زندان دره بطرف چشمه دوقلو حرکت کردیم. در ابتدای مسیر، شیب نسبتا ملایمی وجود دارد. در ادامه قسمت‌هایی از مسير سنگی است که‌ باید با احتیاط بالا رفت. پس از بالا رفتن از اين مسير به طرف بالای دره حركت كرديم. در مسير دست به سنگ هايي وجود داشت كه جهت افرادي كه اولين بار شان است و يا تجربه اي در مورد نكات فني و صعود سنگ ندارند كمي مشكل است. البته به دليل تكه تكه و كوتاه بودن اين دست به سنگ ها، مشکلی خاصی وجود ندارد. در بعضی قسمت ها روی سنگ ها را با رنگ و فلش علامت زده و مسير صعود مشخص شده بود. مسیر و مناظر بسیار زیبا و همه جا سبز و پر از بوته هاي گون، ارژن و بادام كوهي بود. پس از حدود یک ساعت پیمایش در کنار تابلو، نزدیکی‌های چشمه چنار توقفی کوتاه جهت نوشیدن آب کرده و سپس به حرکت ادامه داديم که‌ در ادامه دو مسیر وجود داشت. سمت راست بطرف قله و سمت چپ به طرف چشمه چویلی. از مسیر سمت راست رفته و در ساعت ۷ به‌ چشمه دوقلو رسیدیم. آب چشمه بسیار کم و بصورت قطره قطره بود. حدود ۱۰ دقیقه‌ای در كنار چشمه جهت رفع تشنگی و خستگی، استراحت کردیم. سپس به حرکت ادامه داده و با چند توقف کوتاه جهت رفع تشنگی، نهایت ساعت حدود ۹:۴۰ به قله رسیدیم. متاسفانه تابلو قله مجددا برای چندمین بار توسط افراد مغرض و بی‌مبالات کنده شده بود. پس از ۲۰ دقیقه‌ای استراحت و عکسبرداری شروع به فرود کردیم و از همان مسیر صعود بازگشتیم و ساعت حدود ۱۲ به‌ محل توقف ماشین‌ها رسيده و سوار بر وسیله نقلیه به سمت منزل باز گشتیم و روزی شاد و به‌ یادماندنی در کنار دوستانی عزیز، با ثبت خاطراتی زیبا به منزل بازگشتیم.
.سالم و برقرار باشید

رسول ناصری پور
] از کوه سرخ تا خورشید ایران

چو فـرمان رسید از محمد، متـقــی
که شعری سـرایم ز کوه و ز خــاک غنــی

سخن برگرفتم، ز دل با امیــد
که گردد پسندیده، نیکو پدیــد

ز ایران سرودم، ز خاکِ کهن
ز شیرانِ مرد و دلیرانِ زن

ز مردان کوه و ز دلدادگان
که بستند دل بر رهِ جاودان

به کوه سُرخ، آن نگینِ وطن
که دارد شکوهی چو خورشید و تن

به کوهی که آوازِ تاریخ ماست
نشانِ بلندای تمثیل و راست

گروهی دلیر و پر از مهرِ خاک
ز جان آمدند آن زمان بی‌چراک

به فرماندهی، مه‌رخ، آن نیک‌نــام
که چون شیر بانوست در صحن و گــام

چو بر بام کوه آمد آن کاروان
زمین بوسه زد، آسمان شد جوان

ز جان عاشق این دیارِ بلند
دلاشان بسته بر مهر ایرانِ چند

به دل عشق ایران، به دوش آرمان
به چشمان امید، به لب شادمان

در آن قله‌ها بود جان در تپش
که هر سنگ و هر باد می‌داد عشق