بنام خداوند جان و خرد
گزارش صعود قله حوض دال و سیچانی
تاریخ اجرا: ۲۷ و ۲۸ شهریور ۱۴۰۴
طول پیمایش رفت و برگشت: ۱۹ کیلومتر
ارتفاع حوض دال : ۴۳۵۹
ارتفاع سیچانی : ۴۱۹۰
وضعیت آنتن دهی: ضعیف
سرپرست: لطف ا… هوشمند
راهنما و سرقدم: اکبر روشن
میاندار: حبیب حبیبی
عقبدار: نعمت ا… قشقایی
عکاس: رضا فلاح و نعمت ا… قشقایی
امداد: ساناز ناظریراد
محیطزیست: سبا پارسیزاده
گزارشگر: رسول ناصریپور
سایر همنوردان:
عزیز ا… قیصری، عبدا… کشاورزی، معصومه حبیبی، رضااسماعیلی، فرنگیس رنجبر، سمیه طباطبایی، ایاز زراعتپیشه، نصیب ا… محمدی، مریم عمادی، محمد شریفی
توضیحات
دنا بلندترین و بزرگترین چینخوردگی رشتهکوه بزرگ زاگرس محسوب میشود و دارای خط الراسی به طول تقریبی ۹۰ کیلومتر است.
رشتهکوه دنا ۵۲ قله بالای ۴۰۰۰ متر دارد و بیشترین مجموعه قلههای بالاتر از ۴۰۰۰ متر در ایران به این رشتهکوه تعلق دارد.
وجه تسمیه قله حوض دال (۴۳۵۰متر): دال(عقاب) نام پرندهای است بومی ایران که یکی از زیستگاههای آن کوه های دنا در کهگیلویه و بویراحمد میباشد. کمی پایینتر از قله منطقهای وسیع و حوض مانندی وجود دارد که گفته میشود در گذشتههای دورتر دال ها در آن زندگی میکردهاند و نام حوض دال نیز از همین جا آمده است.
تذکر : اين برنامه طبق برنامهریزی صورت گرفته قرار بود، صعود قله بردآتش باشد، ولی اوایل مسیر صعود با تقاضای تعدادی از همنوردان و موافقت سرپرست و راهنمای برنامه به صعود قله حوض دال تغییر یافت.
گزارش صعود
ساعت ۲ بعد از ظهر روز پنجشنبه، ۲۸ شهریور ۱۴۰۴، طبق برنامهریزی قبلی، با اندکی تأخیر و پس از بارگذاری وسایل و کولهها، همه اعضا سوار مینیبوس شده و بهسوی مقصد، شهر زیبای سیسخت حرکت کردیم. در بین راه جناب روشن توضیحات مفیدی در رابطه برنامه ارائه دادند و جناب هوشمند با بستنی از همنوردان پذیرایی نمودند که از دو عزیز تشکر و قدردانی میگردد.
پس از حدود پنج ساعت طی مسیر، در حالی که آفتاب کمکم جای خود را به آبی آرام غروب میداد، حوالی ساعت ۷ عصر به شهر کوهستانی سیسخت رسیدیم. شهری آرام در دل زاگرس، با هوایی لطیف و خنکای دلچسبی که روح را تازه میکرد.
برای گذران شب، در یکی از پارکهای زیبای شهر، که در دل کوه و درختان بلند و سرسبز قرار داشت، کمپ برپا کردیم. نسیم خنک شبانگاه در میان درختان میوزید و با صدای خشخش برگها و صدای جیرجیرکها، فضای دلانگیزی پدید آورده بود. با کمک و همیاری یکدیگر، چادرها و وسایل خواب را برپا کردیم و هر گروه، گوشهای از پارک را برای استقرار انتخاب نمود.
شام ساده اما صمیمانهای صرف شد. همراه با گفتوگوهای گرم دوستانه، چای آتشی و نور لرزان چراغ قوهها که چادرها را همچون فانوسهایی کوچک در دل شب روشن کرده بود.
آسمان پر ستاره، همراه با صدای دور زوزه باد از دامنههای دنا، نوید شبی آرام در آغوش طبیعت میداد.
حدود ساعت ۹ شب، به دستور سرپرست برنامه، «خاموشی» اعلام شد و با اطلاع از زمان بیدارباش در ساعت ۳ صبح، هرکدام مهیای خواب شدیم.
لحظهای در سکوت شب، زیر آسمانی پرستاره، تنها با صدای قلب طبیعت، آرام گرفتیم. شبمانی در چنین فضایی، تجربهای است که تا همیشه در جان آدمی حک میشود.
روز دوم – صعود به قله حوض دال:
صبح روز جمعه، ساعت ۳ بامداد، طبق قرار قبلی بیدار شدیم. وسایل و چادرها را جمعآوری کرده و وسایل غیرضروری را در مینیبوس قرار دادیم. در تاریکی آرام و مهآلود صبحگاهی، از شهر خارج شدیم و وارد جاده گردنه بیژن شدیم.
کمی بعد، به محل پارکینگ قله سیچانی رسیدیم و ساعت حدود ۴ و نیم صبح، پیمایش را از همانجا آغاز کردیم.
با ترک جاده آسفالته و قدمنهادن بر پاکوبی با شیب تند از ضلع غربی جاده، وارد مسیر کوهستانی شدیم. هوا هنوز تاریک بود، اما کمکم روشنایی سپیدهدم رخ نشان داد. پس از حدود یک ساعت، نور طلایی صبحگاهی بر دامنههای باشکوه کوه دنا نشست و ما را با منظرهای مسحورکننده از کوهستان دنا بدرقه کرد.
قدم زدن در این هوا، در میان عطر گیاهان کوهی و نسیم خنک و نوازشگر شبه پاییزی، تجربهای وصفناپذیر بود. خورشید از پس کوههای شرقی برآمد، و پرتوهای گرمش در سرمای شیرین صبحگاه، صورتمان را گرم کرد.
کمی بعد، توقفی کوتاه داشتیم تا نفسی تازه کنیم. سپس به راه خود ادامه دادیم، مسیرمان به سمت چشمه سیچانی ادامه یافت. رفتهرفته وارد منطقهای سنگی و ماسهای شدیم. جایی که مسیر شيب تندتری داشت و حرکت نیاز به دقت و هماهنگی بیشتری داشت.
ساعت ۸ صبح، در چشمه سیچانی، نقطهای خوشمنظره، با چشمانداز کوههای عظیم دنا، برای صرف صبحانه توقف کردیم. سکوت کوهستان، نسیم ملایم، و طعم نان و پنیر و چای داغ در دل طبیعت، لحظهای فراموشنشدنی را رقم زد.
پس از استراحت، مسیر خود را در میان تختهسنگها ادامه دادیم. در ساعت ۱۰ و نیم به پای قله سیچانی رسیدیم ولی بدليل عدم زمان کافی، از فاصله حدود صد متری عرض ارادتی به قله کرده و بطرف قله دال حوض حرکت کردیم. در نهایت، ساعت ۱۲ ظهر، با تلاش جمعی و روحیهای شاد، به قله حوض دال رسیدیم.
قلهای سرسخت، اما باشکوه. لحظهای که بر فراز ایستادیم، خستگی راه از تنمان رخت بست و جای خود را به شور و شعف رسیدن داد.
حدود ۴۵ دقیقه روی قله توقف کردیم. عکسهای یادگاری گرفتیم، مناظر را تحسین کردیم و در دل آسمان زاگرس، شادی را نفس کشیدیم.
پس از آن، مسیر فرود آغاز شد. با احتیاط و تمرکز، از مسیر سنگی و شنی پایین آمدیم. در ساعت یک و نیم بعد ظهر در مکانی مناسب با نظر سرپرست و راهنمای برنامه ۴۰ دقیقه جهت صرف ناهار توقف کردیم و پس از صرف ناهار مجدد فرود ادامه یافت. قابل ذکر است چند نفر از همنوردان جهت ثبت خاطرات و عکس از قله سیچانی، زودتر شروع به فرود کردند و در زمان صرف ناهار به سایر همنوردان پیوستند.
در نهایت، حوالی ساعت ۶ بعد از ظهر به پارکینگ بازگشتیم. لبخند رضایت و آرامش در چهره همه نمایان بود. چرا که یک صعود موفق، بهیادماندنی و ایمن را تجربه کرده بودیم.
سوار مینیبوس شدیم و پس از توقفی کوتاه، مسیر برگشت سمت شیراز را در پیش گرفتیم.
سرانجام، ساعت ۱۲ شب، در میدان دوم شهرک گلستان از خودرو پیاده شدیم و هر یک، رهسپار منزل خود شدیم، با کولهباری از خاطرات وشیرین، تصاویر زیبای طبیعت، و تجربهای دیگر از همراهی در دل کوهستان.
سالم و برقرار باشید.
رسول ناصریپور
