نوشته: گزارش صعود به قله رنج سپیدان: جمعه ۴۰۳/۳/۱۱

جلسه معارفه ی هیئت مدیره ی جدید باشگاه کوه سرخ گلستان شیراز "

بیا تا جهان را به بد نسپریم/به کوشش همه دست نیکی بریم

گزارش صعود به قله رُنج سپیدان

ارتفاع صعود : ۳۷۱۰ متر

پایه صعود : ۲۸۰۰ متر

تاریخ صعود ۱۱ خرداد ۱۴۰۳درجه صعود :نیم سنگین

سرپرست و راهنما: اقای محمد صادق محمدی

سرقدم اقای عزیزا.. قیصری

میان دار: آقای نصیب ا… محمدی

عقب دار: آقای نعمت ا… قشقایی

محیط زیست: خانم زهرا ریاستی

امداد: خانم ماهرخ اُرُجی

عکاس: جناب رضا فلاح

   گزارش: خانم معصومه دست خوش

 وبسایت و ویرایش : اسعد جعفری 

دیگر همنوردان صعود کننده:بانوان شهربانو کیانی،زهرا مصطفوی،سپیده موسوی نسب و اختر کشاورز بودند

مسیرهای صعود۱_مسیر سه چاه تا پناهگاه شاد روان سعید لقمانی واقع در ۹ کیلومتری جاده سپیدان بطرف آبشار مارگون است ۲_قبل از سپیدان بطرف روستای برشنه وشش پیر

اما کوه رُنج کجاست ؟کوه رنج از جمله کوههای فارس در فاصله  ۹۰ کیلومتری شمال غربی شیراز است رُنج دومین کوه بلند در استان فارس است در منطقه سپیدان می باشد دورنمای قله بسیار خشن ودست نیافتنی می باشد اما در دامن کوه چشمه ای وجود دارد ودشتی وسیع از گل وچمن .در این صعود باید به نکته هایی توجه کرد ۱_درمسیر چشمه ای جز همان چشمه در دامن کوه نیست (گرچه بسیار سرد وبه قول محلی ها سردو می باشد وگوارا ولی توصیه نمی شود )پس باید در طول مسیر آب خود را مدیریت کنید ۲_باید حتما از باتوم استفاده شود چون مسیر برگشت ریزال می باشد و فرود را دشوار می کند۳_ انتن دهی خوب است گر چه بعضی جاها انتن قطع می شد

گزارش صعود: ساعت ۵صبح روز ۱۲خرداد ۱۴۰۳ باهماهنگی مسئولین باشگاه گلستان شیراز از شهرک گلستان راهی جاده سپیدان شدیم ساعت ۷ به جاده خاکی رسیدم (قابل ذکراست  بنابر تصمیم سرپرست برنامه جهت صرفه جویی در وقت صبحانه بصورت لقمه در حین حرکت در مینی بوس صرف شد  )وبعد از طی نیم ساعت یعنی ساعت ۷و۳۰ دقیقه همه دور حوضچه وچشمه سردو جمع شدیم وآغاز صعود را سرپرست اعلام کرداگر چه بهار بود اما خورشید دل به گرما داده بود وهوا داغ بود ولی در دشتی وسیع از چمنزار وگل وگیاه قدم گذاشتیم وبراه افتادیم دشت را با فراز ونشیب های کوتاه طی کردیم ودل به کوهستان رَنج سپردیم وشیب را اغاز کردیم حدود ساعت ۹ در ارتفاع ۳۱۰۰اولین استراحت کلید خورد ودوباره به راه افتادیم در بعداز استراحت به دشتی از جاشیر رسیدیم که بی نهایت زیبا بود عکسی به رسم یادگار گرفتیم وبه راه افتادیم نگاه به بالا می انداختی تا چشم کار می کرد شیب بود وشیب ودوستان خوبی که در کنارت بودند که مراقب همه چیز بودند

از راهنما وسرقدم ومیان دار وعقب دار که هر کس کار خودش را انجام می دادند ومراقب بودند همه حالشان خوب باشد وعکاسی که از لحظات با جلو رفتن وعقب ماندن از گروه انها لحطات را ثبت می کرد به راه افتادیم در ارتفاع ۳۴۰۰ دوباره استراحتی ودوباره با اراده ای محکم وهوای گرم براه افتادیم شیب را طی کردیم اکنون لازم بود که دیگر باتوم های را جمع کنیم ودست به سنگ شویم واینجا جلوه ای دیگر داشت در دل سنگ گلسنگ های بنفش زیبایی به چشم می خورد وچویل های که در آن ارتفاع تو را سرمست بویشان می کردندحدود ۱ ساعت در مسیر دست به سنگ وپا کوبی سنگی را طی کردیم اکنون زیر قله بودیم وباید شیب اخر را برویم پس بعد از استراحتی کوتاه ونسیم خنکی که همراهیمان می کرد برای رسیدن به قله براه افتادیم بله ولحظه دیدار معبود رسید وساعت ۱۲و۱۵ دقیقه با تمام همنوردان جان روی قله بودیم چیز بسیار عجیبی که می توان به ان توجه کرد وجود انواع پشه روی قله که واقعا قابل تحمل نبودند وکلاغهایی که دسته جمعی پرواز می کردند.شروع به عکس گرفتن وثبت خاطرات کردیم

اما ان شخصی که صبح امده بودیم نبودیم تجربه کسب کرده بودیم وبا یک قله ومسیر آشنا شده بودیم در ساعت ۱ آغاز به فرود کردیم وامدیم وکوهستان رنج را پشت سر گذاشتم  وبه مینی بوس رسیدیم ناهار  در پای مینی بوس صرف شد کوهستانی بسیار زیبا با تنوع گیاه وپرنده خصوصا اواز کبک که بسیار دلنشین بود وآبی که در مسیر کوتاهی از پیمایش تورا همراهی می کننداز چشمه سردو یا حوضچه تا قله ۱۳/۷۵۵ کیلومتر کوهنوردی داشتیم…درپناه خداوند مهربان گزارشگر معصومه دستخوش