بنام خداوند جان و خرد
گزارش برنامه غدیریه دراک
تاریخ: ۹ آبانماه ۱۴۰۴
زمان برنامه: نیم روزه
طول پیمایش رفت و برگشت: ۱۳ کیلومتر
وضعیت آنتن دهی: متوسط
سرپرست: فریده زارعی
سرقدم: اکبر روشن
عکاس: نعمت ا… قشقایی
عقب دار: محمدصادق محمدی
میاندار: حبیب حبیبی
امداد: لطف ا… هوشمند
محیطزیست: معصومه حبیبی
گزارشگر: رسول ناصریپور
: سایر همنوردان
رضا اسماعیلی، ایمان آرمیمهر، شیوا الماسی، شهناز قاسمی، ریحانه نگهداری، عبدالله کشاورزی، فرنگیس رنجبر، صبا پارسی زاده، مریم صفایی، فرزانه حسین آبادی، ساناز ناظریراد، اختر کشاورز، علی محمدی
توضیحات
کوه دراک از رشته کوه زاگرس و در شهر شیراز که از غرب این شهر آغاز شده و با گذشتن از شمال غرب شهر ادامه دارد.
اين کوه، نگین رشتهکوه زاگرس در نزدیکی شیراز، با صخرهها و مسیرهای طبیعی زیبا، همواره چشماندازی دلنشین برای کوهنوردان شهر ما فراهم کرده است.
گزارش برنامه
در هفته دوم آبانماه ۱۴۰۴، بیستویک نفر از همنوردان پرتلاش و صمیمی باشگاه، در دومین برنامه تحت مدیریت جدید، با هدف تجربهای تازه و خلق خاطراتی ماندگار، راهی غدیریه دراک شدند.
ساعت ۵:۴۰ صبح، در حالی که نسیم خنک پاییزی بر گونهها میوزید و شهر هنوز در آرامش سحرگاهی فرو رفته بود، با خودروهای شخصی از میدان دوم شهرک گلستان حرکت کردیم. هوای دلانگیز صبح، شور و شوقی وصفناپذیر در دلها میریخت و نوید یک روز پرنشاط و پررفاقت را میداد.
حدود ساعت ۶، به انتهای خیابان احسان رسیدیم و پس از انجام نرمشها و کششهای کوتاه، مسیر زیبای صعود را با انرژی و روحیهای سرشار آغاز کردیم. گفتوگوهای دوستانه، شوخیهای خودمانی و لبخندهایی که در سکوت کوه طنین .میانداخت، مسیر را کوتاهتر و دلانگیزتر میکرد
در مسیر صعود، چند توقف کوتاه برای نوشیدن آب و تجدید قوا داشتیم. فرصتی برای نگاهی به افقهای روشن شیراز و لذت از همراهی دوستانی که هر یک بخشی از خاطره این روز شدند.
ساعت ۹ صبح به ایستگاه غدیریه رسیدیم. مکانی آرام و دلنشین، در آغوش طبیعت. در هوای خنک کوهستان، سفره صبحانه جمعی گسترده شد و گرمای رفاقت، خستگی را از یادمان برد. بوی چای تازهدم و نان سنگک، در کنار خندهها و گفتوگوهای صمیمی، لحظههایی ناب و فراموشنشدنی ساخت.
پس از صرف صبحانه و گرفتن عکسهای یادگاری، که هر قاب آن لبخندی از دوستی و همدلی را در خود ثبت کرده بود، با روحیهای شاد و خاطری آرام، در ساعت حدود ۱۰ مسیر فرود را آغاز کردیم.
در مسیر بازگشت، که از مسیر موسوی انجام شد، چند توقف کوتاه برای نوشیدن آب و خوردن تنقلات داشتیم. هر توقف، فرصتی بود برای نگاه دوباره به مناظر دلانگیز، شوخیهای دوستانه و مرور خاطراتی که تازه در همان روز شکل گرفته بودند.
سرانجام ساعت ۱۲:۳۰ به محل توقف خودروها رسیدیم. خستگی راه، در برابر لذت همقدمی با دوستان رنگ باخت و دلها سرشار از حس رضایت، آرامش و شادمانی شد. این برنامه، نه تنها گامی برای تندرستی و ورزش بود، بلکه پلی شد میان دلهایی که با دوستی و اعتماد، مسیر زندگی را نیز هموارتر میکنند.
سالم و برقرار باشید.
رسول ناصریپور
تصاویر
