بنام خداوند جان و خرد
گزارش صعود قله دلو و پیمایش چشمهخانی
تاریخ: ۳۰ آبانماه ۱۴۰۴
زمان برنامه: یک روزه
طول پیمایش صعود قله: ۲۶ کیلومتر
طول پیمایش تا چشمه: ۱۰ کیلومتر
وضعیت آنتن دهی: متوسط
توضیح: برنامه در دو گروه مجزا، تیم صعود قله و تیم پیمایش تا چشمه دوم صورت پذیرفت.
سرپرست تیم پیمایش و تیم قله: لطف ا… هوشمند _ رسول ناصریپور
مربی: مهلقا روستا
راهنما و سرقدم تیم صعود: اکبر روشن
سرقدم پیمایش: ایاز زراعتپیشه
محیطزیست: پریوش ابراهیمی و پریسا سلیمانی
امداد: لطف ا… هوشمند و زینب شفیعیزاده
عقبدار: خليل موذن
میاندار: عزیز ا… قیصری و نعمت ا… قشقایی
عکاس: نصیب ا… محمدی و مجید ابراهیمی
گزارشگر: رسول ناصریپور
سایر همنوردان :
سیدواحد موسوی، ریحانه نگهداری، ساغر حقیقت، غلامحسین محمدی، سمیه رحمانپور، تورج یوسفی، شهناز قاسمی، شیوا الماسی، اختر قهرمانی، زمان کاظمی، شهربانو کیانی، مریم عمادی، پریسا اسماعیلی
توضیحات
کوه دلو در ۳۷ کيلومتری جنوب شيراز در منطقهای بنام سیاخ دارنگون در حد فاصل بین روستای دارنگون و منطقه کوهمره سرخی واقع است و فاصله زیادی با شیراز ندارد.
کوه دلو آخرين شاخه جنوبی جبال زاگرس است. يعنی جبال زاگرس با اين کوه به پايان میرسد. کوه دلو با حدود ۳۲۰۰ متر ارتفاع از سطح دريا مرتفعترين قله جنوب شيراز است.
ویژگیهای جغرافیای منطقه دارنگون، پوشش گیاهی متراکم از جنگلهای کهن و انبوه زاگرسی با درختان متنوع میباشد، از جمله بلوط، بنه، بادام كوهی، کیالک، ارژن و گیاهان فصلی چون کنگر، پیاز کوهی و لاله واژگون به وفور در این کوه یافت میشود.
پوشش جانوری منطقه نیز متنوع است و به گفته افراد محلی احتمال حضور خرس و حتی پلنگ در مناطقی از کوه دلو موسوم به کل کولیون میباشد. پرندگان زیادی از جمله کبک، تیهو، چک، دارکوب و زردهپر نیز در این منطقه موجودند.
مسیرهای اصلی صعود به کوه دلو، مسیر تنگخانی، تنگه چنارزرد و مسیر بالک میباشند.
گزارش برنامه
در آخرین روز آبانماه ۱۴۰۴، زمانی که پاییز هنوز رنگهای طلایی و نارنجی خود را از شاخهها جمع نکرده بود، ساعت ۵ صبح در میدان دوم شهرک گلستان گرد هم آمدیم. ۲۷ نفر از همنوردان پرانرژی با شوق دیدار کوه و مناظر پاییزی، پس از هماهنگیهای اولیه سوار بر یک دستگاه مینیبوس و دو خودروی سواری راهی روستای زیبای دارنگون و قله دلو شدیم. در میانهی مسیر نیز یکی از همنوردان با وسیله شخصی به جمع ما پیوست.
فضای صمیمی مینیبوس، با صدای خندهها و پخش آهنگهای شاد، حال و هوایی گرم و پرهیجان داشت. هرکس با کولهای رنگارنگ و چهرهای خندان، انرژی مثبتی به جمع تزریق میکرد. برخی لطیفه میگفتند و برخی از پشت پنجره، محو تماشای طبیعت پاییزی بودند. شور و شوق کودکانهای بین همه جریان داشت، گویی مسیر خود تبدیل به مقصد شده بود.
حدود ساعت ۶:۳۰ صبح به ابتدای مسیر پیمایش رسیدیم. نسیم خنک صبحگاهی و حالوهوای پاییزی، جان تازهای به جمع داده بود. پس از نرمشی کوتاه و پذیرایی جناب هوشمند، با توجه به تقسیم برنامه به دو بخش (صعود قله و پیمایش تا چشمه)، مسئولیتها مشخص شد.
راس ساعت ۶:۴۵ از پای کوه با ارتفاع ۱۸۲۰ متر حرکت کردیم. مسیر با درختان چنار، کیالک و بادام کوهی چهرهای شاعرانه داشت و صدای پرندگان و جریان آب، موسیقی آرامشبخش راه بود. حدود ساعت ۷:۳۰ به نخستین چشمه رسیدیم.
پس از نوشیدن آب و توقفی کوتاه، راهی چشمه دوم شدیم. مسیر با شیب ملایم و چشماندازهای پاییزی، آرامشی دلنشین داشت و پاکوب و سنگچینها راه را بهخوبی مشخص میکردند.
حدود ساعت ۸:۴۵ به چشمه اومُژگه (آب مژگان) رسیدیم. در این نقطه ۱۶ نفر از همنوردان طبق برنامه در محل استقرار یافتند. پس از گرفتن چند عکس دستهجمعی و صرف صبحانه، تیم صعود قله مسیر خود را به سمت دیواره سنگی مقابل ادامه داد. بخشی از مسیر سنگلاخی و ناهموار بود و با احتیاط طی شد. سپس از سمت راست شیبی تند ما را به سمت چشمه سوم، یعنی حوضچه دلو، رساند. هرچند آثار تخریب انسانی در اطراف دیده میشد، اما همچنان زیبایی چشمگیر خود را حفظ کرده بود.
پس از توقفی کوتاه، وارد دشتی شدیم با پوشش گیاهی پراکنده، بوتههای خار خشک پاییزی و سنگفرشی طبیعی که همچون قالیچهای بر دامنه گسترده بود. حدود یک ساعت و نیم بعد، تابلوی قله نمایان شد و شوق رسیدن در دلها موج زد.
ساعت ۱۲:۴۵ روی قله دلو (در کنار تابلوی قدیمی) جشن صعود گرفتیم. هوای خنک، چشماندازهای بیکران و حالوهوای پاییزی، لحظاتی ناب و ماندگار رقم زد. پس از عکاسی و لذت بردن از مناظر، به سمت تابلوی جدید رفتیم و پس از ثبت تصاویر یادگاری، ساعت ۱۳:۱۵ به چشمه سوم بازگشتیم. نکته جالب اختلاف ارتفاع بین دو تابلو بود. تابلوی قدیمی ارتفاع قله را ۳۲۰۰ متر و تابلو جدید ۳۰۹۷ متر اعلام کرده بود.
حدود ساعت ۱۴:۳۰ بار دیگر به چشمه سوم رسیدیم و نیمساعتی برای صرف ناهار و چای توقف کردیم، سپس مسیر فرود آغاز شد. ساعت ۱۶:۳۰ به چشمه دوم اومُژگه رسیدیم، ۱۵ دقیقهای استراحت کردیم و آب مورد نیاز برای ادامه مسیر برداشتیم.
در این مدت، تیم پیمایش چند ساعتی را در آرامش آن فضا به استراحت، عکاسی و طبیعتگردی سپری کرده بود. همچنین با برنامهریزی جناب هوشمند، یک جلسه آموزشی یکساعته در خصوص کمکهای اولیه برای همنوردان برگزار شد. این تیم با توجه به کوتاه بودن روزهای پاییزی، حدود ساعت ۱۴:۳۰ فرود را آغاز کرده و پس از فرودی کمتر از سه ساعت، حدود ۱۷:۳۰ به محل پارک مینیبوس رسیده و منتظر تیم صعود بودند.
سرانجام تیم صعود قله ساعت ۱۸:۴۵ به پای کوه و محل توقف مینیبوس رسید و با استقبال گرم همنوردان روبهرو شد. در مسیر بازگشت، هرچند خستگی در چهرهها پیدا بود، اما رضایت و لذت تجربهی یک روز بینظیر، تمام مسیر را شیرین کرد. حوالی ساعت ۲۰ به شهرک گلستان رسیدیم. این برنامهی زیبا و پاییزی، یادگاری ماندگار در ذهن همهی ما ثبت کرد.
سالم و برقرار باشید
رسول ناصریپور
تصاویر برنامه
