به نام نقاش چیره دست طبیعت
عنوان برنامه؛ پیمایش تنگ بستانک (بهشت گمشده) به روستای جیدرزار
اجرا کننده :باشگاه کوهنوردی گلستان شیراز
تاریخ اجرا:۴۰۲/۸/۱۹
شرکت کنندگان :۲۸نفراز همنوردان

آنتن دهی : نسبتا خوب بستگی به موقعیت

نزدیک ترین مرکز درمانگاهی : روستای مهجن آباد

مسافت پیمایش :۹ کیلومتر

پوشش گیاهی این منطقه:درختان چنار، گردو، کیالک، گیلاس وحشی، زرشک، کهکم و.

پوشش جانوری:قوچ ،خرس روباه گرگ و…. پرندگان :گونه های شکاری وکبک تیهو و…

وسیله نقلیه: یک دستگاه مینی‌بوس ودودستگاه سواری.

عوامل اجرایی برنامه:پریوش ابراهیمی: سرپرست

محمدهادی بینازاده: مربی و مسول فنی

علی ابراهیمی: راهنما

اسعد جعفری :سرقدم

ماهرخ ارجی و،ایاز نامجو: میاندار

خلیل موذن :عقبدار

صفدر شاکر :عکاس

شهربانو کیانی و میترا بردبار: مسول محیط زیست

معصومه حبیبی :امدادگر

شهلا بریزی :گزارش نویس

وبسایت  وویرایش:اسعد جعفری

و سایر شرکت کنندگان: آقایان :حبیب حبیبی، حسن آبادی، حبیب طیبی، رضاقشقایی، ، محسن کارگر، جواد احمدی، کامران آزاد

بانوان:عذرا حق شناس مرضیه نامجو، هنگامه نامجو، افشان قمبری، زهرا عرب نژاد، اختر کشاورز، زهرا مصطفوی، هاجر حیدری، فاطمه حسینی
مختصری درمورد تنگ بستانک
 بهشت گمشده یا تنگ بستانک از جاذبه های شگفت انگیز طبیعی فارس ودرمحدود جعرافیایی وتقسیمات کشوری بخش کامفیروز جنوبی  شهرستان مرودشت  (فاصله ۱۰۰کیلومتری شهر مرودشت)  و فاصله ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی شهر شیراز قرار دارد.تنگ بستانک (بهشت گمشده)در منطقه ای به وسعت ۲۰ هزار هکتار واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا یک هزار و ۷۴۰ متر است*.
*این منطقه در حوزه آبخیز سد درودزن قرار دارد  و سالیانه ۳۳ میلیون متر مکعب آب از آن می گذرد.)این دره سرسبز از کوه های نسبتا مرتفعی در مرز انتهای بخشهای کامفیروز و بیضاء(شهرستانهای مرودشت و سپیدان) به طرف دشت کامفیروز کشیده شده است،

 آب و هوای منطقه: با توجه به اینکه نوع  پوششی جنگلی اقلیم منطقه ایرانی تورانی بوده و دارای تابستان‌هایی خشک و زمستان‌هایی سرد؛ با ریزش برف و یخبندان است. میانگین درجه حرارت بین ۱۴–۱۶ درجه و متوسط بارندگی نزدیک به ۵۰۰ میلی‌متر است*

.دراین برنامه هوای صاف وآفتابی در ارتفاع باد ملایم وکمی سرد بود. برای بازدید از این منطقه توچه به اخبار هواشناسی داشتن پوشش ولباس ،کفش وتجهیزات مناسب در این فصل وفصل زمستان  حاِز اهمیت و توصیه میشود.

شرح گزارش:با هماهنگی های انجام شده توسط هیئت مدیره باشگاه وتعیین  سرپرست برنامه، تعداد ۲۸ نفر از همنوردان باشگاه گلستان شیراز، ساعت ۶:۰۰ بامداد روز یاد شده از فلکه دوم شهرک گلستان حرکت وپس از خروج از شهرک در مسیر جاده سپیدان قبل از ورودی جاده قلات به سمت راست جاده منحرف وپس از ورود به جاده بیضا وارد آزاد راه شیراز اصفهان شدیم وبا عبور از منطقه بیضا بسمت بخش کامفیروز ادامه مسیر داده ، وپس از گذشتن  از مجاورت دریاچه سد درودزن وتعدادی از روستاهای کامفیروز  از طریق دور برگردان از آزاد راه خارج شدیم و پس از ورود وخروج  از روستای مهجن آباد؛در ساعت ۸:۳۰ به ابتدای بهشت گمشده رسیدیم طبیعت و ییلاق زیبا و سرسبز تنگ بستانک با صدای دلنشین آبشارهای روان و رودهای خروشان و نسیم ملایم و آفتاب دلچسب، مناظر کوهستانی و دشت های خرم، از زیباترین دیدنی های شهرستان مرودشت به شمار می رود و نام با مسمای بهشت گمشده را از آن خود کرده است.)در ماه دوم فصل پاییز زیبایی این منطقه را غیر قابل وصف کرده است بعد از عبور از کوچه باغ زیبای بهشت وبا توقف وسایل نقلیه در پارکینگ در ابتدای مسیر بهشت ودر زیر درختان تنومند بلوط صبحانه صرف شد.

سپس با توضیحات سرپرست برنامه وتعیین مسئولیت ها درساعت ۹:۰۰پیمایش آغاز گردید، بعد از طی مسافتی از جاده خاکی و روی سنگفرش های مسیر به آبشار پُر آب و خروشان رسیدیم،

همنوردان مدت کوتاهی در اطراف آبشار به گرفتن عکس های یادگاری اختصاص دادند

و سپس همگی پشت سر سرقدم در صفی منظم به سوی دیدن زیبایی های دیگر وبی مانند خالق بی همتا رهسپار شدیم از پل فلزی ساخته شده

روی رودخانه گذشتیم و به درختان جنگلی ودرختان دست کاشت چنار سربه فلک کشیده با برگ های الوان خزان گرفته که با آبی آسمان آمیخته شده بود گذشتیم و خورشید مهربان از روزنه های این شاخ و برگ ها سرک می‌کشید و سعی در خودنمایی داشت وبا باد ملایم برگهای زرد وقرمز رنگ را به این سو وآنسو پراکنده می‌کرد وتابش نور روی برگها جلوه زیبایی را بوجود آورده بود

و مسیر پیش رو را تبدیل به تابلو نقاشی بی همتایی کرده بود.که چشم هر بیننده‌ای را خیره و از این همه هنر وزیبایی متحیر ومبهوت میکرد ،بعد از گذر از این زیبایی ها به مسیری دست به سنگ رسیده و از تخته سنگ ها که براثر برخورد با آب و سایش سطی نرم و لغزنده داشتند با کمک وراهنمایی مسِول فنی وپیشکسوتان و همیاری هم بسلامتی عبور کردیم ،

در این مسیر درختان عشقه سرسبز به درختان خزان گرفته بزرگ و تنومند و همچنین به دیواره ی کوه چنان پیچیده و رشد کرده و بالا رفته بودند که گویی، یار دیرین خود (دیواره کوه و درختان) را در بغل گرفته و از خزان پاییزی و سرمای زمستان محافظت می‌نمایند (فتبارک الله احسن الخالقین)همنوردان از این مسیر زیبا به وجد آمده و گرفتن عکس های یادگاری پرداختند، و بعد گذر از این زیبایی ها کنار رود جاری و روی برگ های انبوه خزانی ساعت ۱۲:۰۰ برای استراحت، نیایش و صرف ناهار تا ساعت ۱۴:۰۰ را در محلی مناسب روی برگهای درختان که مانند قالی های محلی رنگارنگ زمین را گسترانیده بود اطراق کرده وپس از تهیه آتشی مختصر با استفاده از چوبهای خشک وگرم کردن غذا وچای اتشی

با اعلام حرکت توسط مسول فنی وسرپرست برنامه وخاموش کردن آتش و رعایت نکات زیست محیطی به سمت ارتفاع وروستای جیدر زار پشت سر سرقدم حرکت کردیم ..

از شیب نسبتا تندی بالا رفته تا به این روستا رسیدیم (روستای جید زار با حدود ۲۰ خانوار جمعیت در بخش کامفیروز قرار دارد بنابر اظهارات اهالی ومشاهدات عینی « جیدر گیاهی علفی است که دربین باغات روستا به علت آب وبارندگی کافی در حد وفور رشد کرده وبه همین علت این روستا بنام جیدر زار مشهور است نام دیگر این گیاه چائیر یا قیاق هم گفته میشود که علف هرزیست قوی با ساقه بلند و توخالی که برای چرای دام مناسب این گیاه از تیره گندمیان می‌باشد»

، این روستای بکر قدیمی در ارتفاع ومحدوده ی کوهستانی استقرار یافته و دارای بافت مسکونی متمرکز نیمه پلکانی است، آب و هوای نسبتا خنک ییلاقی و پوشش گیاهی انبوه با باغهای سیب گردو بادام و…دارد. که طبیعت زیبا با مردمی ساده وصادق زیبایی خاص ودلنشینی را به این روستا داده است بافت معماری روستا نسبتا اصیل است

ت

و نکته جالب این که از هیچ طرف به جاده ای ختم نمی شود وتردد با وسیله نقلیه کمک دار وشاسی بلند و اسب واستر امکانپذیر میباشد

و برای دسترسی به این روستا حدود دوساعت از مسیر مهجن آباد و بهشت گمشده، یا ساران و بهشت مکان باید پیاده روی کنند تا به این روستا برسند در این روستا در حال ساختن ودیوار کشی از نوع سنگ برای این  مدرسه نوبنیاد بودند که به بنا بر اظهار اهالی فرد خیری هزینه ساخت این مدرسه را متقبل شده بود.ودر حال حاضر دانش آموزان در دو کانتینر مشغول تحصیل بودند. نکته جالب وقابل توجه به ابتکار یکی از فرهنگیان در مجاورت روستا زیر یکی از درختان بلوط به عنوان کتابخانه تعیین  که تابلوی کوچکی نیز نصب شده بود .

بعد از عبور از روستا وقرار گرفتن در سراشیبی در نهایت ساعت ۱۶:۳۰ به آبشار ابتدای مسیر رسیدیم تعداد زیادی از گردشگران داخلی درپای آبشار تجمع کرده بودند، مجدد دراین مکان عکس های یادگاری گرفته شد وبا خدا حافظی ازاین طبیعت زیبا در ساعت ۱۷:۳۰ به ورودی و محل ایستگاه مینی بوس رسیدیم

و حرکت به سمت شیراز آغاز گردید. در  ورودی شیراز از سمت گویم به ترافیک سنگین برخوردیم

نهایتا ساعت ۲۰:۴۰ با سلامتی کامل و رضایتمندی و دلخوشی همنوردان از این پیمایش وبرنامه به یاد ماندنی وزیبا به شهر شیراز و شهرک گلستان رسیدیم.
به پایان آمد این دفتر واما حکایت همچنان باقیست!