‌ بنام خالق هستی

گزارش صعود به قله ۳۰۰۵ متری نایبند بلندترین قله استان خراسان جنوبی ( طرح سیمرغ) چهار شنبه الی جمعه ۲۴ الی ۲۶ آذر ۱۴۰۰
موقعیت جغرافیایی و اطلاعاتی در باره نایبند:

نایبند در طول جغرافیائی ۵۷ درجه تا ۴۳/۵۷ دقیقه و عرض جغرافیائی ۱۵/۳۲ تا ۴۸/۳۲ دقیقه قرار گرفته است . مساحت آن حدود ۹۴/۳۲۳۰ کیلومتر مربع است که ۳/۷ درصد مساحت کل بخش مرکزی شهرستان طبس را شامل میشود . تعداد آبادیهای آن ۵ روستای سر کویر ، علی آباد ، زردگاه ، نایبند و دیگ رستم است .
نایبند در ۲۲۰ کیلومتری شهر طبس و ۱۸۰ کیلومتری شمال شهر راور در استان کرمان و در فاصله دو کیلومتری جاده کرمان به خراسان قرار دارد .
نخستین جاذبه در مواجهه به نای بند حضور آن بعنوان آبادی بر ساحل کویر پهناور لوت و دشت کویر است . در ارتفاعات نایبند قله ای به ارتفاع ۳۰۰۵ متر در شمال غرب جاده کرمان به خراسان قرار گرفته است .
جاده روستا از میان رود و بستر سیلابی آن عبور می کند به همین دلیل توسعه خانه سازی و گسترش فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی در مکان غیر ممکن بنظر میرسد .
روستا شامل خانه های کوچک با کوچه های تنگ و ساباط دار (معبری دالان مانند با سقف که بالای سر رهگذران قرار میگیرد ) میباشد .خانه‌های «ماسوله‌ای شکل» و آب‌های گرم این منطقه شهرت به سزایی در میان گردشگران دارد.
که معروفترین آن آبگرم دیگ رستم است .
بافت قدیم روستای کوهستانی نای بند دارای خانه های پلکانی است . این روستا بعلت پلکانی بودن خانه ها به ماسوله کویر شهرت دارد .
چند برج در روستا وجود دارد بنامهای : زیبا ، داداد ، رمضان
در جوار این روستا قله ۳۰۰۵ متری نایبند قرار گرفته که چکاد( قله ) آن به بام استان خراسان جنوبی شهرت یافته است.
قله نای بند با ۳۰۰۵ متر ارتفاع , و مختصات۵۷٫۳۶۹۳۱۶ ، ۳۲٫۴۴۰۷۸۱
بلندترین قله کوهستان نای بند است که در منطقه دیهوک شهرستان طبس قرار گرفته است و بیشترین اهمیت آن بدلیل همجواری در کنار کویر لوت است .
برای رفتن به مبدا صعود باید یه روستای علی آباد رفت
برای رسیدن به روستای تاریخی علی آباد بایستی از روستای نای بند دوباره به سمت طبس بازگردیم و بعد از ۳ کیلومتر از جاده اصلی خارج شده و وارد جاده خاکی در سمت چپ یعنی به جهت غرب شویم .
{جاده فرعی محیط‌ بانی ۳ کیلومتر قبل از نایبند، سمت راست (ضلع شمالی جاده) به شکل خاکی جدا شده، بعد از طی ۲۵ کیلومتر به این پاسگاه می‌رسد.
سه تابلوی «سازمان حافظت محیط‌ زیست» در ابتدا و بین راه نشان مناسبی جهت یافتن این مکان است.}
برای صعود این قله کوهنوردان می‌بایست  مجوز صعود را از طریق هیئت کوهنوردی طبس آقای ابراهیمی دریافت کرده، پس از هماهنگی‌های لازم وارد منطقه شوند.
مسیر خاکی را ادامه می دهیم و پس از رسیدن به یک دو راهی مسیر سمت چپ را انتخاب میکنیم و در نهایت پس از حدود ۲۵ کیلومتر به محیط بانی نایبند به ارتفاع ۱۴۷۰ متر می رسیم .
این منطقه بخاطر زیستگاه یوزپلنگ ایرانی و همچنین جبیر( آهو ) تحت حفاظت شدید سازمان محیط زیست قرار دارد و واقعا” یکی از ناشناخته ترین و بکرترین زیستگاههای حیات وحش در کشور ایران است .
روستای علی آباد در این فصل از سال فاقد سکنه است
در کنار محیط بانی ، میتوانیم روستای علی آباد که بافتی سنتی و دیوارهای کاهگلی دارد را مشاهده کنیم { اهالی روستا در فصل زمستان به روستای نای بند کوچ میکنند و در فصل های دیگر برای کشت باز می گردند }
روستا دارای رشته قناتی کم آب و شیر آبی که از محیط بانی منشعب و در ابتدای روستا قراردارد میباشد بعد از این تا قله منطقه خشک و فاقد چشمه و رودخانه میباشد حمامی هم در کنار مزارع روستا قرار دارد که مخروبه بوده و سالهاست استفاده نمیشود . مزارع کوچکی وجود دارد که در آنها گندم ، جو و یونجه کشت میشود
محل شب مانی : فاقد پناهگاه کوهنوردی ( اقامتگاه بوم گردی احسان حسن خانی در روستای نایبند و براپا کردن کمپ با چادر در روستای علی آباد )
نزدیک ترین مرکز درمانی : مرکز بهداشت روستای نایبند
محل آغاز کوهپیمایی ۴ کیلومتر بعد از محیط‌ بانی از انتهای جاده‌ای شروع می‌شود که فنس‌های فلزی و دیوار ساختمان و استخری که متعلق به سازمان محیط‌زیست است و در آن نقطه علامت مشخصی برای کوهنوردان است. (ارتفاع ۱۶۸۰ متر)
کوهستان نایبند به مانند بیشتر کوهستان‌های کویری ایران دارای بستری سنگی و ریزشی است و به دلیل اختلاف گرما و سرما در این منطقه و همینطور به سبب کمبود آب و قرار گرفتن این کوهستان در کنار آب و هوای کویر عظیم لوت، نایبند را می‌توان کوهستانی تماماً صخره‌ای و ریزشی قلمداد نمود. باید دقت کرد یافتن مسیر صحیح صعود این قله از میان یال‌های فراوان صخره‌ای این منطقه، نیازمند داشتن تجربه لازم، نقشه‌های دقیق و نقاط GPS و در مرحله بالاتر به همراه داشتن راهنمایی مجرب و محلی می‌تواند کمک شایانی جهت اجرای صحیح این برنامه باشد.

بهترین فصل صعود :  بهار و پاییز در ماه های فروردین و آبان است.

وجه تسمیه : نای به مسیر باریک و تنگ گفته شده. دهخدا نام دژی که مسعودسعد سلمان در اون اسیر بود رو «نای» یادداشت کرده. در عین حال نام روستایی در حومه کاشمر هم نای هست. بند به معنی وصل کنند دو قسمت است. نای‌بند جایی است تنگه مانند که دو منطقه را بهم وصل می کند. نای‌بند طبس محل اتصال جاده شرقی، غربی کویر هست.
پوشش گیاهی : بادام کوهی، انجیر وحشی، تاغ، چوبک تماشایی، کلاه میرحسین خار سفید، کلاه میرحسین دم عقربی، بادام عاجی، بادام خاکستری، گون درختچه‌ای، زیره کرمانی و زیره سیاه را از انواع گونه‌های گیاهی این منطقه هستند

گوناگونی جانوری :قوچ،میش سیاه‌گوش، روباه معمولی، روباه شنی، شغال، خارپشت ایرانی، تشی و خرگوش صحرایی از دیگر انواع پستانداران وانواع مار 

ساکن این منطقه هستند
شرح برنامه :
شانزدهم آذر ماه ۱۴۰۰ اسامی اعضاء شرکت کننده از باشگاه کوه سرخ گلستان شیراز به هیئت کوهنوردی خراسان جنوبی ( آقای ابراهیمی) ارسال و هماهنگی های لازم انجام گرفت.

چهارشنبه ۲۴ آذر ساعت ۲۴ با دو دستگاه وسیله نقلیه شخصی از شیراز حرکت خود را آغاز کرده ساعت ۵ صبح به یزد رسیده و در ادامه ۹ صبح به شهر طبس رسیدیم
صبحانه را روبروی امامزاده طبس صرف کردیم
سپس به سمت باغ گلشن طبس رفتیم و از آنجا بازدید کرده و ساعت ۱۰:۱۵ دقیقه راهی روستای نایبند شدیم و ساعت ۱۲:۳۰ به روستای زیبای نایبند( ماسوله کویر ) رسیدیم و پس از صرف نهار به گشت و گذار در کوچه و باغ های پرتقال و نخلستان و منطقه توریستی روستا پرداختیم که هر بیننده ای را به خودش خیره می‌کند ، در مسیر کوچه اصلی جوی آبی خنک بود که از تنها چشمه روستا سرچشمه می گرفت گذر کردیم.
طبق هماهنگی های که از قبل شده بود به بومگردی آقای احسان حسن خانی رفتیم و اتاق رو تحویل گرفته و پس از استراحت و صرف چای و دمنوش کوله ها را برای صعود فردا اماده کردیم ، ساعت ۲:۳۰ دقیقه بامداد برپا زدیم و به همراه راهنما آقا حسین و آقای محمود نیک آبادی همنورد خوبم از درود لرستان که در بوم گردی آشنا شدیم به سمت روستای علی آباد که در این فصل خالی از سکنه هست حرکت کردیم بعد از پیمودن ۲۵ کیلومتر جاده خاکی تقریبا هموار شنی ساعت ۴:۴۵ دقیقه به پاسگاه محیط‌بانی و روستای علی آباد رسیدیم در ادامه ساعت ۵ به آخرین نقطه جاده خاکی پای کوه رسیدیم و ماشین ها رو پارک کردیم ، پس از گرم کردن و حرکات کششی استارت صعود زدیم پس از دقایقی به اول دره ای رسیده و شیب اول شروع شد پس از یک ساعت صعود به یال اول رسیدیم ۵ دقیقه استراحت داده شد برای رسیدن به قله بایستی چندین فراز و فرود صخره‌ای را پشت سر بگذاریم و  گذر از میان صخره‌های ریزشی را ادامه بدهیم ، در ساعت ۹:۱۰ دقیقه پس از صعود نسبتا دشوار به گردنه یال اسبی زیر قله رسیدیم از اینجا قله پیدا بود استراحتی کوتاه داشتیم و آخرین فرود و فراز را ادامه دادیم تا در ساعت ۹:۵۰ دقیقه به قله نایبند رسیدیم پس از گرفتن عکس و استراحت ساعت ۱۱ از قله به سمت پایین حرکت کردیم در برگشت به گروه کوهنوردی طبس به همراه آقای ابراهیمی برخورد کردیم و خوش بشی داشتیم و خدا قوتی گفتیم
موقع فرود باید دقت نمود وارد دره‌ها و یال‌های دیگر نشد و دقیقاً همان یال صعود را جهت بازگشت انتخاب کرد
در بعضی از نقاط شیب مسیر زیاد بود و باید خیلی مواظب باشید ، پس فراز و فرود و استراحت های که سرپرست میاد در آخر ساعت ۱۵ به نقطه استارت در کنار ماشین ها رسیدیم سوار ماشین ها شدیم در مسیر برگشت چند بار قوچ و کل و پازن های دیدم که برای خوراکی کنار جاده خاکی آمده بودند و در آخر هم یک یوزپلنگ دیدیم که خستگی از تن ما برد این صحنه زیبا و ساعت ۱۷ به روستای نایبند برگشتیم.
در بدو ورود به بومگردی همسر آقای حسن خانی با نان گرم تنوری از ما پذیرایی کرد که واقعا خوشمزه بود
وسایل و کوله های که در اتاق بود و رو برداشتیم از خانواده حسن خانی تشکر کرده و حرکت کردیم به سمت طبس.
در زائرسرای شهر اتاق گرفتیم و پس از استحمام و خوردن غذا به استراحت پرداختیم
صبح ساعت ۶ برپا زدیم و پس از صرف صبحانه اماده حرکت به سمت دره کال جنی شدیم.
دره کال جنی در استان خراسان جنوبی در ۳۲ کیلو متری شمالی شهر طبس ، در اطراف روستای ازمیغان و در امتداد خروجی قناتی در نزدیکی آن قرار دارد. این دره در موقعیت جغرافیایی N334924 E565004 شاهکاری از طبیعت است که سال ها هنرنمایی آب و باد آن را به وجود آورده است.
دره کال جنی بسیار زیبا و دیدنی بود و ما شانس داشتیم که در دره آب هم بود
پس از گشت و گذار در دره و گرفتن عکس ساعت ۱۰حرکت کردیم به سمت یزد و در آنجا نهار میل کردیم و سپس به بافت قدیم و میدان امیر چخماق رفتیم و بازدید کردیم
و در ادامه حرکت به شیراز از صفا شهر بارش باران ما را همراهی کرد تا شیراز .

توصیه ما به همه دوستان این است که این قله را هرگز بدون راهنما صعود نکنند. چون علی رغم ظاهری ساده، دارای مسیری بسیار گمراه کننده می باشد که پیدا کردنش بسیار سخت است و کوچک ترین خطر آن منجر به بالا رفتن زمان صعود می شود و حتی در مواقعی این اشتباهات منجر به گم شدن، پرت شدن و… می شود.

• تیم صعود به این قله توانایی جسمی و روحی داشته باشند.
• بدلیل نبود آب در منطقه هرنفر دو الی سه لیتر آب یا نوشیدنی همراه داشته باشد .
  * بودن بی سیم همراه تیم امنیت صعود را بالا می برد .
  و در پایان از هیات کوه نوردی خراسان جنوبی و جناب آقای ابراهیمی و خانواده حسن خانی که در اجرای این برنامه ما را یاری نمودند، بسیار سپاسگزاریم.

اعضای شرکت کننده در برنامه :
آقای علیداد چراغی( سر قدم )
آقای علیرضا زارع
آقای رضا اسماعیلی( گزارش نویس )
آقای رضا اسحاقی( عقب دار )
آقای افشین چراغی
آقای محمد رضا اسحاقی
آقای سعید چراغی( امداد )
آقای رضا روستازاده( سرپرست )
آقای محمد حسن شاکر (مربی).

 

.